بررسی رابطه هوشیاری کارآفرینانه بر قصد کار آفرینی با نقش میانجی آموزش کار آفرینی در دانشگاه های کشور

این پژوهش با هدف بررسی رابطه هوشیاری کارآفرینانه بر قصد کارآفرینی با نقش میانجی آموزش کار آفرینی در دانشگاه های کشور انجام شد. پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی از نظر موقعیت میدانی و از نظر زمان از نوع آینده نگر بود. این پژوهش از نظر شیوه اجرا توصیفی پیمایشی و از منظر روش همبستگی از نوع معالات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد ۶۱۰۰ نفر بودند. حجم نمونه در این پژوهش مطابق فرمول کلاین (۲۰۱۴) ۲۵۰ نفر بدست آمد. نمونه ها به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد قصد کارآفرینانه لینان و همکاران، (۲۰۱۱)، پرسشنامه استاندارد هوشیاری کارآفرینانه تانگ و همکاران (۲۰۱۲)، پرسشنامه آموزش کارآفرینی لودی ویشنو و همکاران (۲۰۲۰) بود. تجزیه و تحلیل داده ها در این پژوهش با استفاده از نرم افزار SMARTPLS انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد هوشیاری کارآفرینانه با ضریب بتای غیر مستقیم ۰.۳۵۲ بر کارآفرینی با نقش میانجی آموزش کار آفرینی تاثیر دارد. هوشیاری کارآفرینانه با ضریب بتای مستقیم ۰.۳۳۵ بر کارآفرینی تاثیر دارد. هوشیاری کارآفرینانه با ضریب بتای ۰.۶۱۲ بر آموزش کارآفرینی تاثیر دارد. آموزش کارآفرینی با ضریب بتای ۰.۲۴۱ بر قصد کارآفرینی تاثیر دارد. همچنین نتایج این فصل نشان داد که تفاوت معناداری بین هوشیاری کارآفرینانه قصد کارآفرینی در دو گروه آموزش دیده و ندیده وجود دارد و در افراد آموزش دیده بطور معناداری بالاتر از افراد آموزش ندیده است.

کلیدواژه ها:

هوشیاری کارآفرینانه ، قصد کارآفرینی ، آموزش کارآفرینی ، دانشگاه ، میانجی آموزش