نقش دلبستگی بر رشد اجتماعی کودکان یک مطالعه مروری

دلبستگی یکی از مولفه های اساسی در رشد روانی اجتماعی کودکان است که می تواند تاثیرات بلندمدتی بر روابط اجتماعی، تنظیم هیجانی و رفتارهای بین فردی آنان داشته باشد. هدف پژوهش حاضر مرور نظام مند مطالعات انجام شده در زمینه نقش دلبستگی در رشد اجتماعی کودکان است. جستجوی منابع علمی در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ از پایگاه های معتبر همچون Scopus، ScienceDirect، PubMed، Magiran، SID و Google Scholar انجام شد. از میان ۸۲ منبع اولیه، ۲۶ مطالعه (۷ فارسی و ۱۹ انگلیسی) با معیارهایی نظیر تمرکز بر سبک های دلبستگی، رشد اجتماعی و جمعیت کودک محور انتخاب و تحلیل گردید. یافته ها نشان دادند که سبک دلبستگی ایمن به شکل معناداری با رشد مطلوب مهارت های اجتماعی، همدلی و سازگاری اجتماعی ارتباط دارد، در حالی که سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و دوسوگرا) با بروز رفتارهای اجتماعی مختل، انزواطلبی و مشکلات سازگاری مرتبط هستند. همچنین نقش عوامل میانجی گر مانند سبک فرزندپروری، وضعیت روانی والدین و کیفیت روابط خانوادگی در تقویت یا تضعیف آثار دلبستگی بر رشد اجتماعی مورد تاکید قرار گرفت. نتایج این مرور می تواند در طراحی برنامه های تربیتی و مداخلات روان شناختی برای ارتقای سلامت اجتماعی کودکان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ، رشد اجتماعی ، کودکان ، سبک های دلبستگی ، روابط خانوادگی