بررسی اعتبار رضایت آگاهانه در بسترهای دیجیتال پزشکی از منظر حقوق قراردادها

با گسترش روزافزون فناوریهای دیجیتال در حوزه پزشکی مفاهیم سنتی حقوقی از جمله رضایت آگاهانه با چالشهایی جدید مواجه شده اند. رضایت آگاهانه که پیش شرط مشروعیت هرگونه اقدام درمانی است در بسترهای دیجیتال نظیر سامانه های سلامت الکترونیک اپلیکیشنهای پزشکی و مشاوره های آنلاین با ابهاماتی در زمینه اعتبار و شفافیت مواجه است. در حقوق قراردادها، رضایت معتبر زمانی شکل میگیرد که، آگاهانه آزادانه و بر پایه اطلاعات کافی باشد. با این حال در تعاملات دیجیتال، محدودیتهایی چون عدم مواجهه مستقیم استفاده از فرمهای استاندارد شده و پیچیدگیهای فنی خطر نقض این اصول را افزایش می دهند. نبود نظارت موثر، عدم شفافیت در نحوه گردآوری و استفاده از دادهها و دشواری در احراز هویت و قصد واقعی کاربر، از جمله چالشهای اصلی در اعتبار رضایت دیجیتال به شمار میروند. افزون بر این مفاد قراردادی طولانی و پیچیده که غالبا بدون مطالعه پذیرفته میشوند، مانع تحقق واقعی اصل آگاهی میشوند این مقاله با رویکرد تحلیلی انتقادی در پی آن است تا نشان دهد که برای حفظ اعتبار رضایت آگاهانه در فضای دیجیتال، پزشکی باید استانداردهای جدیدی مبتنی بر، شفافیت فهم، پذیری و قابلیت کنترل کاربر تعریف شود در نهایت بازنگری در مفاهیم سنتی رضایت از منظر حقوق قراردادها و تطبیق آن با تحولات فناورانه، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای حمایت از حقوق بیماران در دوران دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

بیمار ، رضایت آگاهانه ، بسترهای دیجیتال ، مدیسین