پیش بینی تعارض زناشویی براساس الگوهای ارتباطی و احساس همدلی در دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور کرج

این پژوهش به پیش بینی تعارض زناشویی براساس الگوهای ارتباطی و احساس همدلی در دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور کرج پرداخته است. روش این پژوهش بر حسب نوع، هدف کاربردی و برحسب روش توصیفی-همبستگی به شیوه پیمایشی است. از روش کتابخانه ای در تدوین مبانی نظری و در بررسی پیمایشی از پرسشنامه استفاده شده است که روایی آن به شکل روایی صوری و پایایی پرسشنامه نیز از طریق روش آلفای کرونباخ به میزان ۰.۸۷۴ به تایید رسیده است. جامعه آماری در این پژوهش دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور کرج جمع آوری شده اند که دارای تعارض زناشویی هستند به تعداد ۷۸۰ نفر می باشند و از روش تصادفی ساده جهت جمع آوری نمونه آماری بهره گرفته شده و برای تعیین حجم آن نیز از فرمول کوکران استفاده شده است که بر اساس محاسبه ۲۷۸ پرسشنامه توزیع و جمع آوری گردید. همچنین در تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل رگرسیون خطی با کمک نرم افزارهای SPSS کمک گرفته شده است. نتایج پژوهش نشان داد که، تعارض زناشویی بر اساس ابعاد الگوهای ارتباطی قابل پیش بینی است و تعارض زناشویی بر اساس ابعاد احساس همدلی قابل پیش بینی است. در پایان با توجه به نتایج پژوهش پیشنهادهای کاربردی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تعارض زناشویی ، احساس همدلی ، الگوهای ارتباطی