اثر تعدیلی درماندگی مالی بر ارتباط بین ساختار مالکیت و عملکرد شرکتی در مراحل مختلف چرخه عمر

پژوهش حاضر به بررسی اثر تعدیلی درماندگی مالی بر ارتباط بین ساختار مالکیت و عملکرد شرکتی در مراحل مختلف چرخه عمر می پردازد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی بوده و از بعد روش شناسی همبستگی از نوع علی (پس رویدادی) می باشد. جامعه آماری پژوهش شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و با استفاده از روش نمونه گیری حذف سیستماتیک، ۱۱۰ شرکت به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شده در دوره زمانی ۱۲ ساله بین سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۱ مورد بررسی قرار گرفتند. روش مورد استفاده جهت جمع آوری اطلاعات، کتابخانه ای بوده و داده های مربوط برای اندازه گیری متغیرها از سایت کدال و صورتهای مالی شرکت ها جمع آوری شده و در اکسل محاسبات اولیه صورت گرفته سپس برای آزمون فرضیه های پژوهش از نرم افزار ای ویوز استفاده شده است. نتایج نشان داد که بین ساختار مالکیت و عملکرد شرکتی در مراحل مختلف چرخه عمر رابطه معناداری وجود دارد. همچنین، درماندگی مالی بر این رابطه تاثیر دارد و در مراحل مختلف چرخه عمر شدت تاثیر آن متفاوت است. در مرحله رشد، ریسک درماندگی مالی تاثیر بیشتری بر ارتباط بین ساختار مالکیت و عملکرد دارد. این تاثیر در مرحله بلوغ کاهش می یابد و در مرحله افول چرخه عمر، ریسک درماندگی مالی همچنان تاثیر قابل توجهی بر این رابطه دارد. این یافته ها پیشنهاداتی کاربردی برای شرکت ها در جهت بهینه سازی ساختار مالکیت و مدیریت ریسک درماندگی مالی ارائه می دهند، به ویژه در مراحل مختلف چرخه عمر شرکت ها، که می تواند به بهبود عملکرد و کاهش ریسک های مالی کمک کند.

کلیدواژه ها:

درماندگی مالی ، عملکرد شرکت ، ساختار مالکیت ، چرخه عمر