نقش بازی در یادگیری مفاهیم درسی در دوره ابتدایی

نظام آموزش ابتدایی در سال های اخیر با تغییرات عمده ای روبه رو شده است؛ یکی از مهم ترین محورهای این تحول، تاکید بر استفاده از روش های فعال و خلاق در یاددهی–یادگیری است. بازی، به عنوان یکی از ابزارهای طبیعی یادگیری کودکان، می تواند مفاهیم درسی را از حالت خشک و انتزاعی خارج کرده و به یادگیری لذت بخش و ماندگار تبدیل کند. این مقاله با بررسی پیشینه علمی، دیدگاه روان شناسان، تجربیات میدانی و مدل های نوین آموزشی، به تبیین نقش بازی در یادگیری مفاهیم درسی در دوره ابتدایی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که استفاده از بازی های آموزشی نه تنها انگیزه و درگیری ذهنی دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه موجب تقویت مهارت های شناختی، اجتماعی، حرکتی و هیجانی آنان نیز می شود.نظام آموزشی امروزی با تحولات چشمگیری مواجه شده که هدف اصلی آن ارتقاء کیفیت یادگیری و توجه به ویژگی های رشدی و ذهنی کودکان است. در این میان، بازی به عنوان ابزار فطری کودک، جایگاه ویژه ای در فرآیند آموزش پیدا کرده است. این مقاله با تمرکز بر نقش بازی در یادگیری مفاهیم درسی، تلاش دارد تا ضمن بررسی نظریه های علمی و تجربیات عملی معلمان، به تحلیل کاربرد بازی در کلاس های ابتدایی و ارائه الگوهای عملیاتی بپردازد. یافته ها نشان می دهد استفاده از بازی، میزان مشارکت، درک مفاهیم، و علاقه مندی دانش آموزان را افزایش داده و آموزش را از حالت خشک و منفعل خارج می کند.آموزش در دوره ابتدایی، حساس ترین و پایه گذارترین مرحله در مسیر تحصیل کودکان است. کودک در این سن نه تنها در حال یادگیری مفاهیم پایه ای مثل خواندن، نوشتن، حساب و علوم است، بلکه شخصیت، مهارت های اجتماعی و نگرش او نسبت به یادگیری نیز در حال شکل گیری است. در این میان، رویکردهای خشک و سنتی نمی توانند پاسخگوی نیازهای چند بعدی کودک امروزی باشند. استفاده از بازی، به عنوان زبان مشترک همه کودکان، می تواند مسیر یادگیری را طبیعی، لذت بخش و اثربخش کند

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، آموزش ابتدایی ، بازی آموزشی ، رشد شناختی ، انگیزش تحصیلی