رابطه بین اختلالات خواب و عملکرد تحصیلی در کودکان وابسته به فناوری های دیجیتال

در سال های اخیر، رشد فزاینده استفاده از فناوری های دیجیتال توسط کودکان، به ویژه تلفن های هوشمند، تبلت ها و بازی های آنلاین، به یکی از عوامل نگران کننده در حوزه سلامت روان و جسم تبدیل شده است. یکی از پیامدهای بارز این وابستگی، بروز اختلالات خواب از جمله بی خوابی، تاخیر در شروع خواب، بیداری های مکرر و کاهش کیفیت خواب شبانه است. خواب کافی و باکیفیت یکی از مولفه های کلیدی در رشد شناختی، تمرکز، حافظه و یادگیری کودکان به شمار می رود و هرگونه اختلال در آن می تواند به کاهش عملکرد تحصیلی و افزایش مشکلات رفتاری منجر شود.این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی رابطه میان میزان وابستگی کودکان به فناوری و اختلالات خواب پرداخته و اثرات مستقیم و غیرمستقیم آن بر عملکرد تحصیلی بررسی می شود. داده ها نشان می دهد کودکانی که مدت زمان بیشتری را با ابزارهای دیجیتال به ویژه در ساعات پایانی شب می گذرانند، بیشتر در معرض مشکلات خواب و افت تحصیلی قرار دارند. همچنین وابستگی روانی به فناوری می تواند منجر به کاهش مهارت های خودتنظیمی، کاهش انگیزه درسی و افزایش خستگی مزمن شود. با توجه به این یافته ها، ضرورت طراحی مداخلات آموزشی، راهکارهای رفتاری و آگاهی بخشی به والدین و مدارس برای مدیریت استفاده از فناوری و تقویت بهداشت خواب کودکان بیش از پیش احساس می شود.

کلیدواژه ها:

اختلال خواب ، عملکرد تحصیلی ، وابستگی به فناوری ، کودکان دبستانی