نقش آموزش مبتنی بر بازی های شناختی و حرکتی در بهبود حافظه کاری مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان ابتدایی

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی های شناختی و حرکتی بر حافظه کاری و یادگیری مهارت های خواندن و نوشتن در دانش آموزان ابتدایی شهر بندرعباس است. این مطالعه با مشارکت ۱۶۰ دانش آموز پایه دوم تا چهارم که به صورت تصادفی انتخاب شدند انجام شد. گروه آزمایش در قالب جلسات منظم هفتگی، با رویکرد بازی محور شامل فعالیت های شناختی (مانند حافظه تصویری، بازی های حافظه عددی، و بازی های دسته بندی کلمات) و بازی های حرکتی (شامل نقش آفرینی و بازی های فعال بدنی توام با دستورالعمل های خواندن/نوشتن) آموزش دیدند. گروه کنترل، آموزش معمول کلاس های فارسی را دریافت کرد. داده ها با پرسشنامه حافظه کاری و آزمون عملکرد خواندن و نوشتن در پیش آزمون و پس آزمون گردآوری شد. یافته ها نشان داد میانگین حافظه کاری و نمرات خواندن و نوشتن در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافت. تحلیل کیفی اظهارات معلمان نشان داد بازی های بومی با محتوای آموزشی، انگیزش و همکاری دانش آموزان را ارتقا می بخشد. پژوهش حاضر اهمیت تلفیق بازی های هدفمند در برنامه درسی را تایید می کند و تاکید دارد که رویکردهای فعال و تعاملی، به ویژه در مناطق جنوبی ایران، بر خلاقیت، حافظه و سواد پایه دانش آموزان ابتدایی اثری مثبت دارد. یافته ها می تواند به عنوان راهکار عملی برای معلمان، برنامه ریزان و والدین در بهبود کیفیت آموزش و کاهش مشکلات یادگیری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی های شناختی ، بازی های حرکتی ، حافظه کاری ، آموزش خواندن ، مهارت نوشتن