بررسی ارتباط یادگیری مشارکتی بر کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان

عملکرد تحصیلی، ارتباطات بین فردی و سلامت روانی تاثیر منفی بگذارد. پژوهش ها نشان داده اند که فشارهای روانی ناشی از ارزیابی اجتماعی، انتقاد همسالان و ترس از قضاوت دیگران از عوامل اصلی ایجاد اضطراب اجتماعی در محیط مدرسه هستند. هدف این پژوهش بررسی رابطه میان یادگیری مشارکتی و کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان بود. این مطالعه با روش مروری و تحلیل منابع علمی سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۴ انجام گرفت. داده ها از مقالات علمی پژوهشی داخلی استخراج و با روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. نتایج نشان داد یادگیری مشارکتی با ایجاد فضای تعامل گروهی، تبادل تجربه و حمایت اجتماعی موجب کاهش معنادار اضطراب اجتماعی در دانش آموزان می شود. حضور معلم به عنوان تسهیل گر هیجانات و ارائه بازخوردهای مثبت نیز نقش تعیین کننده ای در تقویت اعتماد به نفس و ایجاد احساس امنیت روانی دارد. مقایسه یافته ها با پژوهش های پیشین نشان داد که اصول همیاری و تعلق گروهی، از عوامل ثابت کاهش اضطراب در محیط های آموزشی به شمار می روند. در جمع بندی نهایی، یادگیری مشارکتی به عنوان یک الگوی آموزشی موثر و انسانی می تواند علاوه بر ارتقای عملکرد تحصیلی، سلامت روانی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را بهبود بخشد و محیط مدرسه را به فضایی حمایتگر و همدلانه تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، اضطراب اجتماعی ، حمایت روانی ، معلم