بررسی تاثیر کووید ۱۹ بر خودکشی با استفاده از سری های زمانی منقطع: یک مطالعه ملی

مقدمه: کووید-۱۹ بر تمام جنبه های سلامت، به ویژه سلامت اجتماعی، اقتصادی و روانی مردم در سراسر جهان تاثیر گذاشته است. این تاثیرات می تواند دلیلی بر تغییرات نرخ خودکشی در ایران باشد. هدف از این مطالعه بررسی روند و عوامل پیش بینی کننده خودکشی قبل و بعد از همه گیری کووید-۱۹ در ایران بود. مواد و روش کار: این مطالعه مقطعی بود. تمام داده های ثبت شده در پایگاه داده پزشکی قانونی کشور از فروردین ماه ۱۳۹۰ تا آخر اسفندماه ۱۴۰۰ وارد مطالعه شدند. علاوه بر تحلیل توصیفی، تحلیل سری زمانی منقطع برای بررسی تاثیر کووید ۱۹ بر خودکشی انجام شد. یافته ها: در مجموع ۵۰۱۳۰ پرونده (۱۴۷۳۲ زن و ۳۵۳۹۳ مرد) در مطالعه شرکت کردند. میانگین (انحراف معیار) سن شرکت کنندگان (۱۵/۱) ۳۴/۱  سال بود. حدود ۷۰ % آنها مرد بودند. نتایج نشان داد که متوسط رشد ماهانه خودکشی در بین مردان و پسران ۲۸/۱ و در بین زنان و دختران ۲۵/۴ نسبت به دوران قبل از کووید ۱۹ رشد داشت. بیشترین متوسط رشد خودکشی در بین زنان در گروه سنی ۵۹-۵۰ سال (۶۱/۷%) و در بین مردان در گروه سنی ۶۰ سال و بیشتر (۵۳/۶%) بود. نتایج روش سری زمانی منقطع نشان داد که همه گیری کووید-۱۹ تاثیر معناداری بر تغییر سطح و روند خودکشی ندارد. نتیجه گیری: از نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت اگرچه میزان خودکشی پس از همه گیری کووید-۱۹ در مقایسه با قبل از همه گیری افزایش یافته است اما این به دلیل روند رو به افزایش خودکشی در جامعه بوده است و نه همه گیری کووید ۱۹.

کلیدواژه ها:

Suicide ، COVID-۱۹ pandemic ، Interrupted time series ، Legal Medicine Organization ، Iran ، خودکشی ، همه گیری ، کووید-۱۹ ، سری زمانی منقطع ، سازمان پزشکی قانونی ، ایران