بررسی چگونگی تاثیر آموزش الهیات بر رویکردهای علمی و پژوهشی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی چگونگی تاثیر آموزش مباحث الهیات بر رویکردهای علمی و پژوهشی دانش آموزان انجام شده است. الهیات به عنوان بخشی از آموزش های دینی، نه تنها به ارتقای معرفت و جهان بینی دانش آموزان کمک می کند، بلکه می تواند نگرش آنان را نسبت به فرآیند علمی و شیوه های پژوهش تحت تاثیر قرار دهد. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان پایه های پنجم تا نهم مدارس در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ است و نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانش آموز و ۱۰ معلم منتخب از میان مدارس دولتی و غیرانتفاعی می باشد.روش پژوهش به صورت کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون از داده های حاصل از مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام گرفته است. محورهای اصلی مصاحبه شامل برداشت دانش آموزان از ارتباط میان باورهای الهیاتی و فعالیت های علمی، تغییر انگیزه برای پژوهش پس از گذراندن دوره های الهیات، و تجربه های عملی آنان در پروژه های علمی بوده است.یافته های اولیه نشان می دهد که آموزش الهیات می تواند موجب شکل گیری نگرش جامع نگر در دانش آموزان گردد، به گونه ای که موضوعات علمی را در پیوند با ارزش های اخلاقی و معنوی بررسی کنند. این نگرش، علاوه بر افزایش دقت و تعهد در فرایند پژوهش، انگیزه برای کشف و نوآوری را نیز تقویت کرده است. همچنین، معلمان گزارش کرده اند که دانش آموزان پس از گذراندن دروس الهیات، در بحث های علمی مشارکت فعال تری دارند و سعی می کنند مفاهیم را در چارچوب های معنوی تحلیل نمایند.نتایج این تحقیق می تواند به برنامه ریزان آموزشی کمک کند تا با ادغام موثر آموزش الهیاتی در برنامه های علمی، مسیر رشد متوازن دانش و ارزش را در مدارس فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

الهیات ، رویکرد علمی ، پژوهش دانش آموزی ، آموزش دینی ، نگرش پژوهشی