هدایت پژوهش های دانش آموزی در قالب یک ماموریت اکتشافی

هدف این پژوهش، تبیین و تحلیل تاثیر به کارگیری الگوی «ماموریت اکتشافی» بر ارتقای مهارت های پژوهشی و یادگیری معنادار دانش آموزان بود. ضعف کیفیت پژوهش های مدرسه ای و لزوم تحول در نقش معلم از انتقال دهنده به «راهنمای مسیر کشف» متمرکز است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی بوده و با مطالعه منابع نظری و تحلیل یافته های میدانی به بررسی اهداف فرعی پرداخته است. نتایج نشان داد که الگوی ماموریت اکتشافی تاثیر معناداری بر افزایش انگیزش درونی (از ۲۳.۴ به ۳۷.۹) و بهبود تفکر انتقادی و حل مسئله (از ۲۲.۶ به ۳۵.۸) داشته است. این رویکرد همچنین تعاملات گروهی و مسئولیت پذیری را تقویت کرده و روابط انسانی در کلاس را بر پایه اعتماد متقابل استوار ساخته است. در نهایت، با وجود چالش های اولیه در مدیریت زمان، این الگو احساس کارآمدی معلمان را ارتقا داد (از ۲۸.۴ به ۳۹.۶). نتیجه گیری این است که ماموریت اکتشافی یک رویکرد تحول گرا و اثربخش است که با تقویت روحیه کاوشگری، زمینه ساز پرورش نسل پژوهشگر در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

ماموریت اکتشافی ، پژوهش دانش آموزی ، انگیزش درونی ، تفکر انتقادی ، کارآمدی معلم ، یادگیری مشارکتی.