بررسی اثر رویکرد یادگیری فعال بر بهبود عملکرد شناختی و مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان دوره ابتدایی

این مقاله با هدف بررسی اثر یادگیری فعال بر ارتقای مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان دوره ابتدایی، به تحلیل نظام مند پژوهش های انجام شده در حوزه روش های نوین تدریس و پیامدهای شناختی آن ها می پردازد. یادگیری فعال به عنوان رویکردی مبتنی بر مشارکت ذهنی و عملی فراگیران، قادر است زمینه ای برای تقویت فرایندهای عالی شناختی از جمله تحلیل، استدلال، قضاوت و حل مسئله فراهم سازد. در این مرور، مطالعات داخلی و خارجی منتشرشده در دو دهه اخیر از نظر روش شناسی، ابزارهای سنجش تفکر انتقادی، نوع مداخله های یادگیری فعال و نتایج به دست آمده مورد ارزیابی مقایسه ای قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که راهبردهای یادگیری فعال از جمله کارگروهی، بحث محور بودن فعالیت ها، یادگیری مبتنی بر مسئله، کاوشگری هدایت شده و تعاملات چندلایه کلاسی، به طور معناداری موجب افزایش توانایی تحلیل منطقی، ارزیابی شواهد، استدلال انعطاف پذیر و تصمیم گیری آگاهانه در دانش آموزان ابتدایی می شوند. همچنین مرور سیستماتیک داده ها بیانگر آن است که تاثیر یادگیری فعال در سنین ابتدایی برجسته تر بوده و نقش بنیادینی در شکل گیری مهارت های تفکر انتقادی پایدار ایفا می کند. نتایج این مطالعه می تواند راهنمایی کاربردی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی در جهت طراحی برنامه های یادگیری اثربخش تر و مبتنی بر مشارکت فعال دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های تدریس نوین