«امپراتوری» ماد، لشکرکشی کوروش کبیر و پایان اورارتو در ۵۴۷ پیش از میلاد (وقایع نبونیدوس، II ۱۶)

تمرکز این مقاله، در وحله اول خوانش نام مکان در رویدادنامه نبونیدوس II ۱۶ است که تنها حرف اول آن باقی مانده است، و سپس ارزیابی مجدد تاریخی که بر اساس آن، سرزمینی که به طور آزاد توسط یک «اتحاد» مادی کنترل می شود را نمی توان «امپراتوری» نامید. برخلاف دیدگاه رایج، حرف اول را نمی توان «LU» خواند که متن را به صورت lu-[ud-di]، یعنی لیدیه، خوانده شود. مقایسه متون، بدون شک نشان می دهد که این حرف نشان دهنده «Ú» است و تنها، ú-[ras-†u]، یعنی اورارتو را میتوان از آن برداشت نمود. بنابراین، اورارتو در پایان قرن هفتم پیش از میلاد توسط مادها نابود نشد، بلکه تا اواسط قرن ششم پیش از میلاد به عنوان یک نهاد سیاسی مستقل به حیات خود ادامه داد. در نتیجه، رویدادنامه نبونیدوس II ۱۶ نشان می دهد که کوروش کبیر بود که پایان اورارتو را رقم زد.

کلیدواژه ها:

ماد ، اورارتو ، رویدادنامه نبونید ، کوروش ، انتقادی