الگوی آینده پژوهی سناریومحور در مدیریت استراتژیک شهرهای هوشمند ایران

تحولات سریع فناورانه، تغییرات زیست محیطی و نوسانات اقتصادی، مدیریت شهرهای هوشمند را با چالش های پیچیده ای روبه رو ساخته است که تصمیم گیری های خطی و کوتاه مدت توان پاسخ گویی آن ها نیستند. این پژوهش با هدف تبیین الگوی نظام مند برای ارتقای تصمیم سازی های بلندمدت در مدیریت شهرهای هوشمند ایران، باتاکیدبر آینده پژوهی سناریومحور است. روش تحقیق از نوع کاربردی و با رویکرد ترکیبی (کیفی–کمی)، و در چارچوب اکتشافی انجام شده است. در مرحله کیفی، به منظور شناسایی و اجماع بر عوامل کلیدی موثر بر آینده شهرهای هوشمند، از روش دلفی فازی استفاده شد. جامعه آماری شامل ۲۴ نفر از خبرگان منتخب حوزه های مدیریت شهری، فناوری های هوشمند و آینده پژوهی بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. در مرحله کمی، داده های حاصل با بهره گیری از تحلیل ساختاری (MICMAC)، و تحلیل اثرات متقاطع موردبررسی قرار گرفت تا روابط میان متغیرها و نیروهای پیش ران اصلی شناسایی شود. و با تفسیر نتایج حاصل، ۴ سناریوی اصلی توسعه آینده شهرهای هوشمند ایران تدوین گردید. یافته ها نشان دادند که پویایی فناوری، سرمایه دانشی و حکمرانی داده محور ۳ پیش ران اصلی آینده شهرهای هوشمند ایران اند و میزان هم افزایی آن ها با سیاست های نوآوری و مشارکت شهروندی، مسیر کلان حکمرانی هوشمند را تعیین می کند. الگوی حاصل می تواند ضمن ارتقای تاب آوری تصمیم گیری و کاهش عدم قطعیت های محیطی، چارچوبی کارآمد برای هدایت راهبردی شهرهای هوشمند ایران تا افق ۱۴۲۰ شمسی، فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تحولات ، مدیریت شهرهای هوشمند ، آینده پژوهی ، سناریومحور ، ایران