نقش مدیریت مدرسه در توانمندسازی حرفه ای معلمان و ارتقای کیفیت تدریس

پژوهش حاضر به بررسی نقش مدیریت مدرسه در توانمندسازی حرفه ای معلمان و ارتقای کیفیت تدریس می پردازد. هدف اصلی آن تبیین ارتباط میان سبک های مدیریتی، شیوه های رهبری آموزشی و میزان تاثیر آنها بر رشد حرفه ای و عملکرد آموزشی معلمان است. با بهره گیری از رویکرد کیفی توصیفی و مطالعه کتابخانه ای همراه با تحلیل محتوای نظری، این پژوهش تلاش کرده است تا ابعاد مختلف مدیریت آموزشی را از منظر تعامل انسانی، حمایت حرفه ای و یادگیری سازمانی تحلیل کند. یافته های نظری نشان می دهد سبک های مدیریت مشارکتی و تحول آفرین بیشترین سهم را در ایجاد انگیزش، رضایت شغلی و نوآوری آموزشی معلمان دارند. به علاوه، مشارکت معلمان در تصمیم گیری های مدرسه و بهره مندی از بازخوردهای سازنده، عامل موثری در تقویت احساس تعلق و خودکارآمدی حرفه ای آنان است. همچنین، فرهنگ یادگیری سازمانی به عنوان بستر توسعه مستمر معلمان، رابطه ای مستقیم با رهبری آموزشی مدیران دارد و موجب گسترش همکاری، اعتماد و عدالت سازمانی می شود. درنتیجه، مدیریت آموزشی نوین که بر آموزش محوری، تعامل و شفافیت متکی باشد، نه تنها موجب ارتقای کیفیت تدریس می گردد بلکه یادگیری مستمر در مدرسه را به فرهنگ سازمانی تبدیل می کند. این پژوهش بر اهمیت بازتعریف نقش مدیران مدارس به عنوان رهبران فکری تاکید دارد؛ رهبرانی که با رویکرد انسان مدار و توسعه محور، مسیر بهبود پایدار نظام تعلیم و تربیت را هموار می سازند.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، مدیریت ، مدیریت مدرسه ، تدریس ، توانمندسازی