ارتباط بین سلامت روان پرستاران و پیامد های مراقبت بیماران در بخش های ویژه : مرور سیستماتیک و متاآنالیز

هدف: بررسی نظام مند شواهد موجود درباره ی رابطه بین سلامت روان (فرسودگی، افسردگی، اضطراب و رضایت شغلی) پرستاران شاغل در بخش های ویژه (ICU) و پیامدهای بالینی بیماران (مرگ ومیر، عوارض عمده، طول بستری، خطاهای دارویی و کیفیت مراقبت) از طریق مرور سیستماتیک و متاآنالیز. روش ها: جستجوی نظام مند در پایگاه های داده بین المللی و داخلی (Google Scholar, PubMed/PMC, SID, Magiran, Scopus) تا سال ۲۰۲۵ انجام شد. معیار ورود شامل مطالعات مشاهده ای و مداخله ای بود که ارتباط بین متغیرهای سلامت روان پرستاران و پیامدهای بیمار را گزارش کرده اند. نتایج: شواهد نشان می دهد فرسودگی و استرس پرستاران با افزایش خطاهای بالینی، کاهش کیفیت مراقبت و افزایش عوارض بیمار مرتبط است. همچنین کمبود نیروی پرستاری و بار کاری بالا با افزایش مرگ ومیر و طول بستری همراه بود. در متاآنالیز، افزایش اندیس فرسودگی با افزایش قابل توجهی در وقوع خطاها و وقایع نامطلوب بیمار همبستگی داشت (نتایج خلاصه شده). نتیجه گیری: سلامت روان پرستاران ICU عاملی تعیین کننده در کیفیت و ایمنی مراقبت های بیمارستانی است؛ سیاست گذاری جهت کاهش بار کاری، ارتقای شرایط کاری و برنامه های حمایت روانی می تواند پیامدهای بیماران را بهبود دهد. پیشنهاد می شود مطالعات آینده با طراحی های طولی و مداخله ای کمی، مسیرهای علی را بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

: سلامت روان پرستاران ، فرسودگی شغلی ، مراقبت ویژه (ICU) ، پیامدهای بیمار ، کیفیت مراقبت ، متاآنالیز