بررسی نقش بازخورد در کاهش مقاومت تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری

هدف این پژوهش بررسی تاثیر بازخورد آموزشی بر کاهش مقاومت تحصیلی دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری است. مقاومت تحصیلی به عنوان یکی از موانع روانی در مسیر یادگیری این گروه از دانش آموزان شناخته می شود که می تواند فرآیند آموزش را مختل کند. پژوهش حاضر با رویکردی کاربردی و روش نیمه تجربی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری در پایه های ابتدایی بود که به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند.در این مطالعه، بازخوردهای اصلاحی، انگیزشی و حمایتی به صورت منظم در طول یک دوره آموزشی ارائه شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مقاومت تحصیلی و فرم های ثبت بازخورد بود. تحلیل داده ها با استفاده از مدل تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و آزمون های آماری مکمل انجام گرفت.نتایج نشان داد که بازخورد موثر به ویژه از نوع انگیزشی و حمایتی، به طور معناداری موجب کاهش مقاومت تحصیلی در دانش آموزان با ناتوانی یادگیری شد. همچنین، بازخورد منظم توانست نگرش مثبت تری نسبت به یادگیری در این دانش آموزان ایجاد کند و تعامل آن ها با معلم و محتوای درسی را بهبود بخشد. این یافته ها بر اهمیت طراحی نظام مند بازخورد در برنامه های آموزشی ویژه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازخورد ، مقاومت تحصیلی ، دانش آموزان ، ناتوانی یادگیری