مراقبت موقت، راهکار نوین نظام حقوقی ایران جهت تامین حق برخورداری از خانواده برای کودکان بی سرپرست و بدسرپرست

«برخورداری از خانواده» به عنوان یک «حق» برای کودک به شمار می رود ولی کودکان بی سرپرست و بدسرپرست از آن محروم هستند و دولت می بایست با توسل به طرق جایگزین به دنبال تامین این حق برای این دسته از کودکان باشد. با بررسی توصیفی تحلیلی مقررات این حوزه و مطالعه کتابخانه ای پژوهش های صورت گرفته مشخص گردید در نظام حقوقی ایران دو راهکار «بازپیوند» و «فرزندخواندگی» بدین منظور وجود دارد ولی برخی چالش های قانونی و اجرایی مانع تامین این حق برای این قبیل کودکان می شود که عبارتند از لزوم انقضای حداقل دو سال از پذیرش کودک بدسرپرست در مراکز بهزیستی، اطاله فرآیند فرزندخواندگی و ضوابط سخت گیرانه و فراقانونی سازمان بهزیستی.شیوه نامه «مراقبت موقت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست» در سال ۱۴۰۲ به تصویب رسید تا با تاسیس نهاد «مراقبت موقت» مدت نگهداری کودک در خارج از محیط خانواده نظیر مراکز بهزیستی به کمترین زمان ممکن برسد که طبق آن کودکان بدسرپست از همان ابتدای انقضای مدت ۲ ساله تا زمان بازپیوند یا فرزندخواندگی می توانند وارد محیط خانواده میزبان شوند. کودکان بی سرپرست نیز می توانند تا زمان صدور حکم سرپرستی و اعطای فرزندخواندگی در قالب مراقبت موقت وارد محیط خانواده شوند.

کلیدواژه ها:

حقوق کودک ، مراقبت موقت ، فرزندخواندگی ، بازپیوند ، حق برخورداری از خانواده