اثر بخشی مدل جنسی باسون، خانواده درمانی ستیر و الگوی ترکیبی این دو درمان بر تعارضات زناشویی و عملکرد جنسی زوجین

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی الگوی جنسی باسون، خانواده درمانی ستیر و مدل ترکیبی این دو درمان بر تعارضات زناشویی و عملکرد جنسی زوجین بود. روش: این مطالعه، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری زوج های مراجعه کننده به مراکز مشاوره ساری به تعداد ۶۰ نفر و روش نمونه گیری در دسترس با جایگزینی تصادفی بوده است. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی و براتی (۱۳۷۵)، پرسشنامه عملکرد جنسی زنان و مردان روزن (۲۰۰۰)، بود. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داده است، درمان ترکیبی و مدل جنسی باسون اثربخشی معنی داری برکاهش تعارضات زناشویی و بهبود عملکرد جنسی زوجین داشته است (p≤۰/۰۵)، اما در گروه خانواده درمانی ستیر در حوزه عملکرد جنسی، نتایج معنی دار نبوده است (P>۰.۰۵). . پیگیری سه ماهه بیانگر ثبات برآیندها بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه، چنین به نظر می رسد که، مدل ترکیبی درمان و مدل جنسی باسون به واسطه اینکه ابعاد گسترده تری از مشکلات زناشویی را مورد بررسی و چالش قرار می دهند، تاثیر بیشتری بر حل مشکلات زوجین دارد، پیشنهاد می گردد، از مدل های ترکیبی و الگوی درمان باسون بیشتر استفاده شود.

کلیدواژه ها:

الگوی ترکیبی ، تعارضات زناشویی ، خانواده درمانی ستیر ، عملکرد جنسی ، مدل جنسی باسون