رابطه بین استفاده از رسانه های اجتماعی و کاهش فعالیت بدنی در نوجوانان

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین استفاده از رسانه های اجتماعی و سطح فعالیت بدنی در نوجوانان بود. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و نقش برجسته شبکه های اجتماعی در زندگی نوجوانان، ضرورت دارد تاثیر این ابزارها بر سبک زندگی و سلامت جسمانی آنان مورد توجه قرار گیرد. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و به لحاظ هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنان، ۳۰۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه میزان استفاده از رسانه های اجتماعی و پرسشنامه استاندارد فعالیت بدنی نوجوانان (PAQ-A) بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که بین میزان استفاده از رسانه های اجتماعی و فعالیت بدنی نوجوانان رابطه منفی و معناداری وجود دارد؛ به طوری که افزایش زمان استفاده از رسانه های اجتماعی منجر به کاهش سطح فعالیت بدنی می شود. همچنین یافته ها نشان داد که کیفیت خواب نیز نقش موثری در فرآیند کاهش فعالیت بدنی نوجوانان دارد و استفاده بیش از حد از رسانه ها، با کاهش کیفیت خواب، پیامدهای نامطلوب سلامت جسمانی را تشدید می کند. بر اساس یافته ها، توجه خانواده ها، مدارس و مسئولان آموزشی و بهداشتی به آموزش صحیح مصرف رسانه، برنامه ریزی برای افزایش فعالیت های بدنی و ایجاد تعادل بین استفاده از فناوری و سبک زندگی فعال، ضروری است.

کلیدواژه ها:

رسانه های اجتماعی ، فعالیت بدنی ، سبک زندگی کم تحرک ، نوجوانان ، اعتیاد اینترنتی ، سلامت جسمانی