شناسایی یک اپی توپ ایمونوژنیک مشترک از پروتئین IA-۲ با بهره گیری از سه سرور پیش بینی جهت طراحی واکسن های تحمل زا در دیابت نوع ۱

مقدمه: دیابت شیرین نوع ۱(T۱D) ، یک بیماری خودایمنی است که سلول های بتای پانکراس را تخریب می کند و منجر به تولید کمتر انسولین می شود. واکسن های تولروژنیک به عنوان یک رویکرد جدید برای متوقف کردن واکنش های خودایمنی در T۱D با القای پاسخ های تنظیمی ظهور کرده اند. ابزارهای بیوانفورماتیک پیشرفته مانند IEDB، TepiTool  و  SYFPEITHIدر شناسایی اپی توپ های موثر برای این منظور کمک می کنند. در این مطالعه، اپی توپ بالقوه  APGFGSERGAPLAFAبه عنوان کاندیدای واکسن امیدوارکننده برای پیشگیری یا درمان T۱D شناسایی شد. روش ها: توالی کامل اسید آمینه پروتئین IA-۲ از پایگاه داده UniProt به دست آمد IA-۲، که با دیابت نوع ۱ مرتبط است، پروتئینی در سلول های بتای پانکراس است که به عنوان یک اتوآنتی ژن عمل می کند. برای یافتن اپی توپ های کلاس II که می توانند پاسخ ایمنی را در دیابت نوع ۱ تحریک کنند، از چندین ابزار برای پیش بینی میزان اتصال توالی های پپتیدی از IA-۲ به آلل های رایج MHC کلاس II استفاده شد. آلل های کلیدی HLA، به ویژه DRB۱۰۱:۰۱، DRB۳۰۱:۰۱، DRB۴۰۱:۰۱ و DRB۵۰۱:۰۱ که با خطر بالای دیابت نوع ۱ مرتبط هستند، مورد آنالیز قرار گرفتند. اپی توپ هایی که نمرات بالایی دریافت کردند، بیشتر مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: اپی توپ APGFGSERGAPLAFA به عنوان تنها پپتید رایج با اختصاصیت مشترک در هر سه سرور شناسایی شد. علاوه بر این، در SYFPEITHI امتیاز بالایی کسب کرد و در بین پنج پپتید برتر در TEPITOOL قرار گرفت. نتیجه گیری: استفاده ی همزمان از چندین ابزار پیش بینی اپی توپ می تواند دقت در شناسایی اهداف ایمونولوژیکی را افزایش دهد. با این حال، تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.

کلیدواژه ها:

واکسن ، اتوآنتی ژن ، اپی توپ