مقایسه اثربخشی «طرحواره درمانی» و «درمان هیجان مدار» بر طلاق عاطفی زوجین

مقدمه: فروپاشی خانواده یک موضوع اجتماعی مهم است و طلاق عاطفی عاملی تعیین کننده در این پدیده است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی "طرحواره درمانی" و "درمان هیجان مدار" بر طلاق عاطفی زوجین بود. روش کار: روش مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجین مراجعه کننده به کلینیک دلفی شهر تهران با شکایت تعارض های زناشویی در تابستان و پاییز سال ۱۴۰۲، بودند. از میان آن ها ۳۰ تن به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با گمارش تصادفی و با قرعه کشی در گروه مداخله و گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه جمعیت شناختی و "پرسشنامه طلاق عاطفی" (Emotional Divorce Questionnaire) بود. روایی محتوای ابزار به روش کیفی و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ اندازه گیری شد. پس از اجرای ۱۲ جلسه "طرحواره درمانی" و ۱۲ جلسه "درمان هیجان مدار" برای گروه های مداخله، داده ها در  نرم افزار اس پی اس اس نسخه ۲۴ تحلیل شد. یافته ها: "طرحواره درمانی" و "درمان هیجان مدار" در گروه های مداخله موجب کاهش طلاق عاطفی نسبت به گروه کنترل شدند (۰۱۸/۰=P). میانگین طلاق عاطفی در طول زمان مطالعه بین گروه "طرحواره درمانی"، "درمان هیجان مدار" و گروه کنترل تفاوت معناداری را نشان داد (۰۰۱/۰=P). میانگین طلاق عاطفی بین گروه "طرحواره درمانی" و "درمان هیجان مدار" تفاوت معناداری را نشان نداد (۰۰۰/۱=P). نتیجه گیری: "طرحواره درمانی" و "درمان هیجان مدار"،  بر طلاق عاطفی در زوجین موثر هستند و بین اثربخشی "طرحواره درمانی" و "درمان هیجان مدار"  بر طلاق عاطفی تفاوتی وجود ندارد. پیشنهاد می شود ۲ روش فوق در برنامه های آموزشی زوج ها و خانواده درمانی گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

Schema Therapy ، Emotionally Focused Therapy ، Emotional Divorce ، Semi-experimental. ، طرحواره درمانی ، درمان هیجان مدار ، طلاق عاطفی ، نیمه تجربی.