تاثیر روش های آموزش نوین و بازخورد معلم بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه سوم در مناطق محروم: مطالعه موردی دبستان کاوش، روستای معدن قلعه زری، شهرستان خوسف

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری روش های آموزش نوین همراه با بازخورد ساختارمند معلم بر انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه سوم در یک مدرسه روستایی محروم است. این پژوهش از نوع اقدام پژوهی (Action Research) و ترکیبی (آمیخته) بود که در دبستان کاوش، روستای معدن قلعه زری، شهرستان خوسف اجرا شد. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه سوم این مدرسه بود و نمونه به روش در دسترس شامل ۴۰ دانش آموز انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی استاندارد، کارنامه تحصیلی (نمرات پیش آزمون و پس آزمون)، فرم مشاهده کلاس و مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلم و چند دانش آموز بود. روایی ابزارها با نظر خبرگان تربیتی تایید و پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ (α = ۰.۸۷) محاسبه شد. داده های کمی با آزمون های آماری پیش آزمون–پس آزمون (آزمون t وابسته) و تحلیل توصیفی پردازش شد و داده های کیفی با تحلیل مضمون مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که پس از اجرای بسته آموزشی متشکل از فعالیت های یادگیری مشارکتی، بازخورد فرایندی معلم و تمرین های هدفمند، میانگین نمرات انگیزش و عملکرد تحصیلی به طور معناداری افزایش یافت (p < ۰.۰۵). تحلیل کیفی نیز نشان داد که افزایش تعامل همسالان، توجه معلم و تمرکز بر تقویت نقاط قوت، از عوامل موثر در ارتقای انگیزش بودند. نتیجه گیری می شود که پیاده سازی برنامه های آموزش نوین همراه با بازخورد ساختارمند معلم می تواند بهبود معناداری در انگیزش و یادگیری دانش آموزان مناطق محروم ایجاد کند و پیشنهاد می شود این رویکرد در سایر مدارس محروم تعمیم یابد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، بازخورد معلم ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، مناطق محروم ، اقدام پژوهی