نقش فناوری آموزشی و حساسیت فرهنگی معلمان در تحقق عدالت آموزشی و رفع نابرابری های فرهنگی در مدارس استان گلستان

عدالت آموزشی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار، زمانی تحقق می یابد که تمامی دانش آموزان فارغ از پیشینه قومی، فرهنگی، زبانی و اجتماعی خود فرصت های برابر برای یادگیری داشته باشند. در استان گلستان که با تنوع فرهنگی و قومی چشمگیری مواجه است، مسئله نابرابری های آموزشی می تواند به بازتولید شکاف های اجتماعی و کاهش سرمایه اجتماعی منجر شود. این مقاله با رویکرد مروری و تحلیلی به بررسی نقش دو عامل کلیدی در کاهش این نابرابری ها می پردازد: نخست، بهره گیری از فناوری های آموزشی به عنوان ابزاری برای فراهم سازی دسترسی برابر به منابع یادگیری و دوم، حساسیت فرهنگی معلمان در تعامل با دانش آموزان متعلق به گروه های مختلف. نتایج بررسی ها نشان می دهد که فناوری آموزشی، از طریق گسترش منابع چندرسانه ای، آموزش از راه دور، و شخصی سازی محتوا، می تواند دسترسی عادلانه تری به آموزش ایجاد کند. در عین حال، بدون حساسیت فرهنگی معلمان، بهره گیری از فناوری به تنهایی قادر به رفع نابرابری ها نخواهد بود. معلمانی که با فرهنگ ها و زبان های مختلف آشنایی دارند و از پیش داوری های قومیتی فاصله می گیرند، می توانند محیطی فراگیر ایجاد کرده و احساس ارزشمندی را در دانش آموزان تقویت کنند. بر این اساس، ترکیب هوشمندانه فناوری آموزشی و ارتقای حساسیت فرهنگی معلمان می تواند به تحقق عدالت آموزشی و انسجام اجتماعی بیشتر در مدارس استان گلستان بینجامد.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، فناوری آموزشی ، حساسیت فرهنگی ، نابرابری های فرهنگی ، معلمان استان گلستان