نقش حمایت های روان شناختی معلمان در کاهش اضطراب امتحان و افزایش اعتمادبه نفس تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با تمرکز بر نقش حمایت های روان شناختی معلمان در کاهش اضطراب امتحان و افزایش اعتمادبه نفس تحصیلی دانش آموزان، به صورت بندی مولفه های اثرگذار و سازوکارهای میانجی می پردازد. هدف، تبیین رابطه میان ارتباط حمایتی، بازخورد توصیفی، راهبردهای آرام سازی کوتاه مدت در کلاس، آموزش بازشناسی افکار ناکارآمد، و تقویت اهداف پیشرفت بر تجربه امتحان و ارزیابی خویشتن است. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. داده ها در محورهای جو عاطفی کلاس، احساس تعلق، خودکارآمدی تحصیلی، و تنظیم هیجان دسته بندی می شوند. برآیند تحلیل ها نشان می دهد تاکید بر فرایند یادگیری، استفاده از بازخورد توصیفی به جای داوری ارزشی، تمرین های تن آرامی و تنفس هدایت شده پیش از آزمون، شفاف سازی معیارهای ارزیابی، و ارائه فرصت های تمرین کم خطر، اضطراب امتحان را کاهش می دهد و اعتمادبه نفس تحصیلی را بالا می برد. این اثر، از مسیرهای احساس شایستگی، خودتوصیف تحصیلی مثبت، و ادراک عدالت ارزیابی میانجی گری می شود و با عواملی مانند کیفیت رابطه معلم و دانش آموز، ادراک حمایت هیجانی، و سابقه شکست یا کامیابی تعدیل می گردد. جمع بندی نشان می دهد طراحی محیط آموزشی با پیام های آرام بخش، ساختار وظایف مرحله ای، و بازخورد بهنگام، به بهبود پایداری هیجانی و کارکرد تحصیلی می انجامد.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، اعتمادبه نفس تحصیلی ، حمایت روان شناختی معلم ، تنظیم هیجان ، بازخورد توصیفی