تاثیر آموزش مبتنی بر بازی های حرکتی بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان ابتدایی

ضطراب ریاضی یکی از موانع مهم یادگیری ریاضیات در دوره ابتدایی است که می تواند به افت تحصیلی، اجتناب از موضوعات عددی و کاهش انگیزه یادگیری بینجامد. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر مداخله ی آموزش مبتنی بر بازی های حرکتی (Action-based / Movement-based Math Games) بر کاهش اضطراب ریاضی در دانش آموزان پایه های ابتدایی می پردازد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل است. ۸۰ دانش آموز پایه چهارم از دو مدرسه انتخاب و به شکل تصادفی در گروه آزمایش (n=۴۰) و کنترل (n=۴۰) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزشی ۶۰ دقیقه ای با فعالیت های حرکتی طراحی شده برای مفاهیم ریاضی (شمارش، جمع و تفریق، نسبت و اندازه گیری و حل مسئله ی مبتنی بر حرکت) آموزش دید. ابزار سنجش اضطراب ریاضی، مقیاس معتبر کودکان (Child Math Anxiety Scale) و برای سنجش پیشرفت ریاضی از آزمون مستدل استاندارد استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مداخله مبتنی بر بازی های حرکتی منجر به کاهش معنادار در نمرات اضطراب ریاضی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (p < ۰.۰۱)؛ همچنین تعامل بین مهارت های حرکتی ظریف/درشت و اثر مداخله بر اضطراب مشاهده شد. نتایج نشان می دهد که ادغام فعالیت های بدنی و بازی محور در تدریس ریاضی می تواند یک راهکار اثرگذار برای کاهش اضطراب و تقویت نگرش مثبت نسبت به ریاضیات باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، بازی های حرکتی ، آموزش فعال ، یادگیری تجسمی ، کودکان ابتدایی.