بررسی ارتباط بین رضایت شغلی معلمان و کیفیت تدریس در فرایند یاددهی-یادگیری

هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین رضایت شغلی معلمان و کیفیت تدریس آنان در فرایند یاددهی-یادگیری است. رضایت شغلی به عنوان یکی از متغیرهای مهم روانشناختی در محیط های آموزشی، می تواند تاثیر مستقیم و غیرمستقیمی بر عملکرد معلمان، انگیزه آنان و در نتیجه کیفیت تدریس داشته باشد. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و مروری به بررسی ادبیات نظری و تجربی مرتبط با موضوع پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رضایت شغلی معلمان با متغیرهایی همچون انگیزه شغلی، تعهد سازمانی، خلاقیت در تدریس، و تعامل موثر با دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد. معلمان راضی از شغل خود، تمایل بیشتری به بهبود روش های تدریس، استفاده از فناوری های نوین آموزشی و ایجاد فضای یادگیری مثبت دارند. همچنین، عوامل متعددی همچون حقوق و مزایا، محیط کاری، حمایت مدیریتی، فرصت های رشد حرفه ای و امنیت شغلی بر رضایت شغلی معلمان تاثیرگذارند. نتایج پژوهش های داخلی و خارجی مورد بررسی، همگی بر اهمیت توجه به رضایت شغلی معلمان به عنوان یک سرمایه انسانی و عامل کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش تاکید دارند. پیشنهادهای این پژوهش شامل بهبود شرایط استخدامی، ایجاد برنامه های توسعه حرفه ای، تقویت فرهنگ سازمانی مثبت و توجه به سلامت روانی معلمان است که می تواند به بهبود کیفیت نظام آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، کیفیت تدریس ، معلمان ، فرایند یاددهی-یادگیری ، عملکرد آموزشی