بازاندیشی در آموزش: تاثیر یادگیری تعاملی بر پویایی و انگیزش دانش آموزان

یادگیری تعاملی به عنوان رویکردی نوین در آموزش، توجه زیادی را در محیط های آموزشی به خود جلب کرده است. این مقاله با هدف مرور و سنتز پژوهش های مرتبط با تاثیر تکنیک های یادگیری تعاملی بر افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان انجام شده است. با بررسی پژوهش های داخلی و خارجی، مشخص گردید که یادگیری تعاملی که شامل روش هایی مانند بازی های آموزشی، فعالیت های گروهی، یادگیری مبتنی بر پروژه و استفاده از فناوری های تعاملی است، می تواند به طور معناداری بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت داشته باشد. پژوهش ها نشان می دهند که این تکنیک ها با برآورده کردن نیازهای روانشناختی اساسی (خودمختاری، شایستگی و وابستگی) و افزایش مورد انتظار و ارزش یادگیری، می توانند انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان را افزایش دهند. همچنین، تفاوت هایی در تاثیر تکنیک های مختلف بر انگیزه و نیز تفاوت های جنسیتی در پاسخ به این روش ها مشاهده شده است. با توجه به محدودیت های سیستم های آموزشی سنتی و کاهش انگیزه تحصیلی، ادغام تکنیک های یادگیری تعاملی در محیط های آموزشی می تواند گامی موثر در بهبود کیفیت آموزش و پرورش باشد. پژوهش های آینده می توانند به بررسی اثربخشی بلندمدت این تکنیک ها، تفاوت های فرهنگی و کاربرد فناوری های نوین در این حوزه بپردازند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی ، انگیزه تحصیلی ، بازی های آموزشی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، فناوری های تعاملی