بازخوانی آموزه های عرفانی شمس تبریزی در پرتو ساحت های اعتقادی، اخلاقی و زیباشناختی سند تحول بنیادین

این پژوهش با هدف بررسی مفاهیم تربیتی و آموزه های اخلاقی در مقالات شمس تبریزی به تحلیل ابعاد معرفتی، معنوی، زیباشناختی اخلاقی و تربیتی در سخنان وی می پردازد. با رویکردی کیفی و تحلیلی مفاهیمی چون خودشناسی، خودباوری، توکل، مهربانی، سکوت، مراقبت از نفس و درون نگری از خلال گفتارهای شمس استخراج و تحلیل شده. یافته ها نشان می دهند که این مفاهیم با اهداف تربیت انسان تر از سند تحول بنیادین، به ویژه در ساحت های زیباشناختی، اعتقادی، اخلاقی و عقلانی، همخوانی دارند. تاکید شمس بر پرورش دل، زدودن آلودگی های درونی، اصالت تجربه و شهود، و اولویت سلوک باطنی بر ظواهر رفتاری، بستری غنی برای بازاندیشی در تربیت، اخلاقی، معنوی و زیباشناختی در آموزش و پرورش فراهم می آورد. این مقاله با هدف تبیین ظرفیت های عرفان ایرانی - اسلامی در تربیت انسان متعادل و الهی، راهکارهایی برای تقویت تربیت درونی، رشد ادراک زیباشناختی و شناخت وجودی در نظام آموزشی ایران پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزه های عرفانی ، تربیت ، زیباشناختی ، سند تحول بنیادین ، شمس تبریزی