بررسی تحلیل مضامین انقلابی در شعر های مشفق کاشانی

معرفی شهدا به عنوان الگوهای عینی و تاثیر گذار با ابزار هنر و ادبیات و با نگاه شاعرانه اما به دور از اغراق برای رشد و ارتقای فکر و فرهنگ جامعه تحسین برانگیز و بلکه تاثیر گذارتر خواهد بود تا همه افراد به خصوص نوجوانان و جوانان آگاهانه آنان را به عنوان الگویی، دینی حماسی و ملی سرمشق زندگی خویش قرار دهند و از اقبال به نمادهای غیر بومی یا ضدفرهنگی بپرهیزند. مشفق کاشانی (با نام اصلی عباس کی منش، شاعر، نویسنده و از چهره های برجسته ادبیات معاصر ایران بود که در سال ۱۳۰۴ در کاشان به دنیا آمد و در سال ۱۳۹۸ درگذشت. او در دوران فعالیت خود آثار متنوعی در قالبهای نو غزل و قصیده خلق کرد و به دلیل احساسات لطیف و نگاه عمیقش به مفاهیم انسانی و عرفانی شهرت یافت. شعرهای مشفق با زبانی، روان صمیمی و آکنده از نغمه های روح نواز نگاشته شده اند و اغلب بر مضامین اخلاقی، عاشقانه و ملی متمرکز هستند. او همچنین از اعضای موثر انجمنهای ادبی مختلف بود و از طریق فعالیتهایش نقش به سزایی در گسترش زبان فارسی و حفظ میراث ادبی ایران ایفا کرد. آثار برجسته وی شامل مجموعه های شعری همچون آتش و اشک و سرود زندگی هستند. علاوه بر جایگاه ادبی او، چهره ای محبوب و متواضع میان شعرا و جامعه ادبی ایران محسوب میشد. مشفق کاشانی از شاعران دوره معاصر است که بسیاری از سروده های خود را در موضوع دفاع مقدس، شهادت، ایثار و حماسه سازی رزمندگان سروده است. در این پژوهش بر آنیم تا با روش تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر مقالات و کتاب های علمی، شعرهای مشفق کاشانی را از جلوه های پایدار بررسی کنیم. نتایج اولیه حاکی از آن است که جلوه های برجسته در اشعار مشفق عشق به وطن، یادآوری حماسه عاشورا و همچنین حماسه، قدس، دعوت به مبارزه، ستایش آزادی، ستایش شهید و شهادت و طرح اسطوره های ملی و تاریخی می باشد. بهره گیری از محرک های گوناگون برای برانگیختن مردم و کشاندن آنان به جنبش های پایداری یکی از مهمترین ویژگی های اشعار مشفق کاشانی است. محرک های موثری چون میهن، ملت، ناموس، غیرت، دین، اسلام، قرآن، اسطوره ها و هر آن چه که در نزد مردم احترام و قداستی خاص دارد.

کلیدواژه ها:

انقلاب اسلامی ، شعر ، مشفق کاشانی