ادبیات مشروطه

استفاده ادبیات مشروطه به دوره ای گفته می شود که اصحاب هنر از ادبیات برای بیان خواسته های خود و تنویر افکار عمومی می کردند. موضوع ادبیات مشروطه اجتماعی است و شاعر آن مشهور نیست. شعر این دوره پویا است و از آرایه ها زیاد استفاده نشده است. قالب های شعری ترجیع بند مستزاد و چهارپاره قالب های رایج این دوره است. توجه به آزادی زنان، توجه به فرهنگ ایران باستان و تنفر از دیکتاتوری از مختصات سبکی این دوره است. از خصوصیات شعر مشروطه از نظر محتوا می توان به مردم گرایانه، جامعه گرایانه و ملی اشاره کرد. در شعر مشروطه برای تشکیل درونمایه اصلی به مواردی همچون ستایش از میهن و حمایت از ایران انقلابی، مبارزه با استبداد شاه و اطرافیان او، دفاع از آزادی و قانون و انتقادهای اجتماعی پرداخته می شود. مفهوم آزادی پرجاذبه ترین مفهوم در ادبیات مشروطه است و شاعران برای انتقاد از استبداد به آزادی پناه می بردند. یکی دیگر از محورهای تشکیل دهنده ادبیات مشروطه مفهوم وطن و مضامین وابسته به آن است.

کلیدواژه ها:

ادبیات مشروطه ، مختصات ، مضامین ، آزادی ، وطن