بررسی تطبیقی ترانه های عارف قزوینی و اسماعیل خورمالی

آثار ادبی همانند آیینه های افزون بر بازتاب افکار و اندیشه های خالقان، آن بیانگر سیر تحولات سیاسی و اجتماعی نیز هستند و این امر نشان میدهد که پیوند متقابل ادبیات و اجتماع اتفاقی ناگزیر است. شعر معاصر فارسی و گردی نیز ارتباط فراوانی با تحولات سیاسی و اجتماعی دارد. عارف قزوینی و اسماعیل خورمالی دو ترانه سرای شاخص دوران معاصر هستند که در قلمرو ایران، فرهنگی با نگاهی از سرتعهد و تاثرات اجتماعی به تحولات پیرامونشان نگریسته اند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی و تحلیلی و با تکیه بر ترانه های دو شاعر نام برده، بر آن است تا لایه های اجتماعی و سیاسی را در اشعار آنان بررسی و تحلیل کند. دستاورد پژوهش بیانگر آن است که ترانه های عارف قزوینی نسبت به شعر اسماعیل خورمالی از جنبه اجتماعی بیشتری برخوردار است. وی با زبانی ساده و به دور از تکلف، رسانه طبقات فرودست جامعه شده و دردهای آنان را بازتاب داده و در بسیاری از موارد نیز با چاشنی تصنیف، از تلخی این دردها کاسته است. شعر اسماعیل خورمالی بیشتر تحت تاثیر دیکتاتوری حکومت بعثی و جنگهای داخلی کردستان عراق است و در کنار همبستگی با مردمان آواره کردستان عراق به این تحولات اشاراتی دارد. عارف قزوینی و اسماعیل خورمالی شاعرانی معترض هستند. گاهی اعتراضهای عارف قزوینی تند و تیز و گزنده می شود و اغلب ارکان اجتماعی و سیاسی را در برمی گیرد.

کلیدواژه ها:

ترانه عارف قزوینی ، ترانه اسماعیل خورمالی ، ادبیات فارسی ، تحلیل ادبی ، اجتماعی ، سیاسی