بررسی باورهای عامیانه دانش پزشکی ایرانی در غزلیات حکیم رکنا مسیح کاشانی

از شاخصه های اصلی درون مایه های شعری شاعران کاربرد مفاهیم علمی از جمله دانش پزشکی ایرانی است که نقش جالب توجهی را در آفرینش های ادبی برعهده دارد و با شرح و توضیح آنها بسیاری از ابهامات متون رفع خواهد شد. این پژوهش به تحلیل مضامین طبی در غزلیات حکیم رکنا مسیح کاشانی می پردازد. پژوهش موجود بر آن است تا زمینه های فهم صحیح مضامین اشعار شاعر را مهیا نماید. جایگاه علم طب را در غزلیات شاعر آشکار سازد، اندیشمندان دانش پزشکی را به مطالعه آثار ادبی و استفاده از نتایج پزشکی گذشتگان ترغیب نماید و موجب احیای میراث ارزشمند ادبی و فرهنگی کشور شود. شیوه پژوهش توصیفی-تحلیلی و براساس مستندات کتابخانه ای است. نتایج نمایان می کند حکیم رکنا برای بیان مفاهیم و غنی سازی مطالب از علم طب مدد می جوید و به مباحث طبی از جمله انواع بیماری ها، راه های تشخیص بیماری، شیوه های درمانی، ادوات مشاغل اندام ها، اصطلاحات عمومی و باورهای عامیانه پزشکی اشاره می کند. همچنین حکیم رکنا مفاهیم طبی را دستاویزی جهت مقاصد ادبی خود قرار می دهد و با استفاده از آرایه های ادبی از جمله تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز دست به آفرینش های ادبی می زند و غنای ادبی اشعارش را فزونی می بخشد.

کلیدواژه ها:

دانش پزشکی ایرانی ، حکیم رکنا ، غزلیات ، باورهای عامیانه