بررسی علائم اولیه اضطراب در دانش آموزان دبستانی

اضطراب به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی دوران کودکی، می تواند تاثیرات عمیقی بر رشد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان داشته باشد. با توجه به اینکه دوره دبستان یکی از حساس ترین مراحل تحول روانی کودکان به شمار می رود، شناسایی و بررسی علائم اولیه اضطراب در این مقطع سنی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف شناخت و تحلیل نشانه های اولیه اضطراب در دانش آموزان دبستانی، به بررسی علائمی چون بی قراری، گریه های بی دلیل، اجتناب از مدرسه، شکایات جسمانی مکرر، افت تحصیلی، مشکلات خواب و اختلال در تمرکز پرداخته است. در این مطالعه، با بهره گیری از روش کیفی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان، والدین و مشاوران مدارس، اطلاعات ارزشمندی در زمینه چگونگی بروز این علائم و نحوه شناسایی اولیه آن ها به دست آمد. نتایج نشان داد که بسیاری از این نشانه ها به اشتباه به عنوان رفتارهای طبیعی یا گذرا تعبیر می شوند و اغلب تا مراحل پیشرفته اضطراب، مورد توجه تخصصی قرار نمی گیرند. یافته ها همچنین حاکی از آن بود که آموزش و آگاهی بخشی به والدین و کادر مدرسه نقش کلیدی در شناسایی زودهنگام و پیشگیری از تشدید این اختلال ایفا می کند. از این رو، پیشنهاد می شود که طراحی برنامه های غربالگری منظم در مدارس ابتدایی، آموزش معلمان برای تشخیص نشانه های هشداردهنده و همکاری گسترده تر میان روان شناسان و خانواده ها، به عنوان راهبردهای موثر برای مداخله به موقع مورد توجه قرار گیرد. این تحقیق می کوشد تا پلی میان نشانه های اولیه و اقدامات پیشگیرانه در محیط مدرسه ایجاد کرده و زمینه ساز ارتقای سلامت روانی نسل آینده شود.