ارزیابی روش های آزمایش و تعیین راندمان حرارتی مشعل های گازی پخت وپز در استاندارد ملی ایران و استانداردهای بین المللی

فناوری مشعل های متخلخل به عنوان راهکاری نوین برای دستیابی به احتراق پاک و با راندمان حرارتی بالا در تجهیزات پخت وپز خانگی شناخته می شود. پژوهش حاضر به ارزیابی و مقایسه روش آزمون و فرمول محاسباتی راندمان حرارتی در استاندارد ملی ایران ISIRI ۱۰۳۲۵ و استانداردهای بین المللی می پردازد. این مطالعه تطبیقی نشان می دهد که با وجود تطابق قابل ملاحظه میان استاندارد ها، تفاوت هایی در روش آزمون و فرمول محاسباتی، از جمله شیوه لحاظ کردن انرژی جذب شده توسط ظرف، استفاده از ارزش حرارتی خالص و ناخالص سوخت و تعریف دمای نهایی آب، مشاهده می شود. به منظور ارزیابی تاثیر عملی این تفاوت ها، راندمان حرارتی یک مشعل متخلخل در توان ورودی ۶ کیلووات و نسبت هم ارزی ۰.۹ به صورت تجربی محاسبه شد. بر این اساس، راندمان حرارتی مطابق با استاندارد ASTM F۱۵۲۱-۱۲ برابر با ۴۷.۷۴% و بر اساس استاندارد ملی ایران ISIRI ۱۰۳۲۵ که متناظر با استاندارد اروپایی DIN EN ۳۰-۲-۱ است، ۴۸.۲% محاسبه شد. همچنین، راندمان حرارتی بر پایه استاندارد BS EN ۲۰۳-۲-۱ نشان داد که این شاخص به ۵۰.۶۵% می رسد. این نتایج بیانگر سازگاری و اعتبار قابل ملاحظه روش های استاندارد مختلف در ارزیابی راندمان حرارتی است. این پژوهش ضرورت اجرای آزمون ها مطابق با استانداردهای معتبر را نشان می دهد و بیان می کند که شفافیت در روش آزمون برای تضمین تکرارپذیری و مقایسه پذیری نتایج تجربی امری اساسی است.

کلیدواژه ها:

راندمان حرارتی ، روش آزمون ، استاندارد پخت و پز ، مشعل های متخلخل