تاثیر استرس روانی بر حفظ حیات جنین

پیش زمینه: استرس یکی از عوامل مهم روان شناختی است که می تواند مادر باردار را در معرض خطر قرار دهد و پیامدهای نامطلوبی بر رشد و بقای جنین داشته باشد. شواهد علمی نشان می دهد که فرآیندهای روانی اجتماعی از طریق فعال سازی مسیرهای عصبی هورمونی می توانند پیامدهای نامطلوبی بر بارداری از جمله زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد، پره اکلامپسی، محدودیت رشد، سقط داخل رحمی، مرده زایی داشته باشند که به علت افزایش هورمون های کورتیزول و آدرنالین در پی فعال شدن محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) است. روش کار: در این مطالعه مروری داده ها و مطالعات منتشر شده در دهه های اخیر در پایگاه های داده PubMed و Scholar درباره تاثیر استرس بر حیات جنین و عملکرد HPA و سیستم عصبی سمپاتیک (SNS) بررسی شده است. یافته ها: مطالعات بالینی و داده های تجربی نشان داده اند که کاهش سطح استرس مادر و ترشح هورمون های استرس ناشی از محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال به حفظ جریان خون به جفت و اکسیژن رسانی به جنین کمک می کند و باعث کاهش استرس اکسیداتیو و فاکتورهای التهابی در جنین می شود. نتیجه گیری: با مدیریت استرس از طریق روش هایی همچون ذهن آگاهی، فعالیت فیزیکی سبک و تمرینات تنفسی می توان از پیامدهای نامطلوب بارداری بر جنین، زایمان زودرس و به خطر افتادن سلامتی مادر و جنین جلوگیری کرد. کلمات کلیدی: استرس روانی، استرس اکسیداتیو، حفظ حیات جنین، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال

کلیدواژه ها:

استرس روانی ، استرس اکسیداتیو ، حفظ حیات جنین ، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال