بررسی عوامل روانشناختی بر روی حفظ حیات جنین

پیش زمینه حفظ حیات جنین در دوران بارداری نه تنها به عوامل بیولوژیک بلکه به متغیرهای روانشناختی نیز وابسته است. پژوهشها نشان دادهاند که استرس، اضطراب، نگرانی های مرتبط با سلامت مادر و جنین و تجربه بارداری ناخواسته می توانند بر تصمیم گیری مادر درباره ادامه یا توقف بارداری اثر گذار باشند. بنابراین شناسایی و مدیریت این عوامل در بهبود سلامت روانی مادر و افزایش احتمال تداوم بارداری اهمیت زیادی دارد. روش کار: این مطالعه مروری با جستجو در پایگاههای اطلاعاتی داخلی و خارجی شامل PubMed، Magiran، SID و Google Scholar طی سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ انجام شد. کلیدواژه های "عوامل روانشناختی"، "حفظ حیات جنین"، "بارداری"، "استرس" و "سقط جنین" مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: مرور مطالعات نشان داد عواملی مانند اضطراب، استرس، مزمن، نگرانی از سلامت جنین، خستگی و علائم روانتنی می توانند با افزایش تمایل به سقط جنین و کاهش تمایل به حفظ بارداری ارتباط داشته باشند. در مقابل، حمایت اجتماعی، رضایت زناشویی، آمادگی روانی برای بارداری و مهارت های مقابله ای سالم نقش محافظتی در تداوم بارداری دارند. نتیجه گیری: توجه به عوامل روانشناختی در دوران بارداری می تواند به ارتقای سلامت روانی مادر و افزایش احتمال حفظ حیات جنین کمک کند. طراحی برنامه های مداخله ای برای کاهش استرس و اضطراب و افزایش حمایت روانی اجتماعی مادران باردار ضروری است.

کلیدواژه ها:

عوامل روانشناختی ، حفظ حیات ، جنین ، بارداری ، سلامت روان ، سقط جنین