آموزش زیست شناسی در محیط های مجازی؛ فرصتی برای یادگیری فعال

تحولات فناورانه و ورود بسترهای مجازی به آموزش علوم زیستی، فرصت کم نظیری برای گذار از آموزش نظری و سنتی به الگوی یادگیری فعال فراهم آورده است. این مقاله با اتکا به مرور و تجزیه وتحلیل منابع معتبر فارسی و تجربیات داخلی، نشان می دهد که محیط های مجازی آموزشی (نظیر سامانه شاد)، توان بالقوه ای دارند تا یادگیری زیست شناسی را از سطح حفظیات و انتقال یک سویه دانش، به تعامل، کاوشگری و فعالیت گروهی ارتقاء دهند. تحلیل ها حاکی از آن است که استفاده خلاقانه از منابع تصویری، آزمایشگاه های مجازی، پروژه های کاوشی، گفت وگوی آزاد و ایجاد فرصت های مسئولیت پذیری، می تواند انگیزه، حس تعلق و عمق فهم علمی دانش آموزان را به طور چشمگیر افزایش دهد. معلمان موفق با تلفیق نظریه های سازنده گرایی و مدیریت یادگیری عاطفی، فضای کلاس مجازی را به محیطی برای رشد مشارکت، پرسش گری و پرورش تفکر علمی بدل ساخته اند. بررسی حاضر موید آن است که دستاوردهای داخلی، الگوی ارزشمندی را برای تحول فراگیر و عمیق آموزش زیست شناسی در عصر جدید ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

زیست شناسی ، مجازی ، یادگیری فعال