اثربخشی روش های ابراز نمادین تطبیق یافته با هوش های چندگانه بر وارونه سازی خودپنداره منفی در کودکان

سابقه و هدف: این پژوهش نیمه آزمایشی با هدف بررسی اثربخشی روش های ابراز نمادین (شامل نقاشی، داستان سرایی و نمایش خلاق) بر وارونه سازی خودپنداره منفی در کودکان ۹ تا ۱۲ سال انجام شد. برخلاف مطالعات سنتی، مداخله ی این پژوهش با رویکردی ترکیبی، به طور منحصر به فرد بر اساس پروفایل هوش های چندگانه گاردنر طراحی شد تا نقش تعدیل گر تطبیق فعالیت ها در به حداکثر رساندن کارایی درمانی بررسی شود.روش: طرح پژوهش از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه آماری شامل ۴۰ کودک (۲۰ دختر و ۲۰ پسر) دارای خودپنداره منفی در شهر مشهد بودند که به طور تصادفی به دو گروه تخصیص داده شدند. گروه آزمایش در ۴۸ جلسه فعالیت ابراز نمادین شرکت کردند که متناسب با الگوی هوشی غالب هر کودک تنظیم شده بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه خودپنداره پیرز-هریس۲ و پرسشنامه هوش های چندگانه گردآوری و با تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که کاهش بسیار معناداری در خودپنداره منفی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل وجود دارد (F=۴۰.۳۵, p<۰.۰۰۱). این یافته به شدت تایید می کند که روش های ابراز نمادین در بهبود خودپنداره موثر بوده اند. نتیجه گیری اصلی تاکید دارد که تطبیق استراتژیک مداخلات نمادین با هوش غالب کودک، اثربخشی درمانی را به حداکثر می رساند و رویکردی قدرتمند و شخصی سازی شده برای وارونه سازی پایدار خودپنداره منفی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

ابراز نمادین ، خودپنداره منفی ، هوش های چندگانه ، طرح نیمه آزمایشی ، کودکان