معرفی مفهوم نوین فرا رشته ای اکوآبخیزداری در علوم آبخوان داری و آبخیزداری

در این تحقیق، با استفاده از منابع علمی داخلی و خارجی و به صورت تحلیل اسنادی و بررسی تطبیقی، به بررسی مفهومی سه رویکرد "اکوآبخیزداری"، "اکوهیدرولوژی" و "اکوتوریسم" پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که اکوآبخیزداری به عنوان مفهومی فرارشته ای، می تواند چارچوبی نوین برای تلفیق فعالیت های انسانی و اکولوژیکی در مدیریت حوزه های آبخیز فراهم آورد و ارتباط مفهومی آن با اکوهیدرولوژی و اکوتوریسم نیز قابل تبیین است. همچنین نتایج نشان می دهد که اکو آبخیزداری تعاملات بین آب، خاک، گیاه و هوا، انسان و سیستم های بوم شناختی را شامل می شود و به بررسی فعالیت های انسان و تغییرات اجزای مختلف طبیعت در رفتار کلی اکوسیستم ها می پردازد. اکو هیدرولوژی به آگاهی بیشتر و وسیع تر به شناخت تعامل بین چرخه های هیدرولوژی و رفتار اکوسیستم ها می پردازد و بررسی روابط آب و گیاه تمرکز اصلی این علم می باشد. اکوتوریسم نیز شاخه ای از صنعت گردشگری است که بر مبنای حفاظت از منابع طبیعی و نگهداری از شیوه زندگی مردم بومی پایه گذاری شده است. اکوهیدرولوژی و اکوتوریسم می تواند زیر مجموعه ای از اکوآبخیزداری باشد و به عنوان زیر شاخه ای از علم اکو آبخیزداری همچنان در محافل علمی مطرح باشد. واژه اکو آبخیزداری می تواند در آینده به عنوان مفهوم نوینی در حوزه های آبخیز در محافل علمی بیش از پیش مطرح شود.

کلیدواژه ها:

واژ های کلیدی: اکوآبخیزداری ، اکوهیدرولوژی ، اکوتوریسم ، آبخوان داری