رابطه بین ذهن آگاهی و بهزیستی روان‬شناختی دانش‬ آموزان دوره متوسطه دوم شهر اصفهان

مقدمه و هدف: با توجه به افزایش فشارهای تحصیلی و روانی در میان نوجوانان، ارتقای بهزیستی روان شناختی به عنوان یکی از اهداف کلیدی نظام های آموزشی اهمیت یافته است. از آنجا که ذهن آگاهی به عنوان رویکردی موثر در بهبود سلامت روان شناخته می شود، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مولفه های ذهن آگاهی و بهزیستی روان شناختی در دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی–همبستگی است که با هدف بررسی رابطه بین ذهن آگاهی (متغیر پیش بین) و بهزیستی روان شناختی (متغیر ملاک) در میان دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ انجام شد. نمونه ای ۳۴۰ نفره به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردید. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی بائر و همکاران (۲۰۰۶) و مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۹) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و از طریق نرم افزار SPSS-۲۳ تحلیل شدند.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد بین بهزیستی روان شناختی و مولفه های مشاهده، توصیف، عمل با هوشیاری، عدم واکنش و نمره کل ذهن آگاهی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۵/۰>p)، در حالی که مولفه عدم قضاوت با بهزیستی روان شناختی رابطه معناداری نداشت. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد مولفه های ذهن آگاهی در مجموع ۱/۱۱ درصد از واریانس بهزیستی روان شناختی را تبیین می کنند و مولفه های عمل با هوشیاری، مشاهده، عدم واکنش و توصیف بیشترین سهم را در پیش بینی بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دارند.نتیجه گیری: به طور کلی، یافته های این پژوهش تایید می کند که ذهن آگاهی و به ویژه مولفه های فعال تر آن (توجه، مشاهده و عمل آگاهانه) نقش مهمی در ارتقای بهزیستی روان شناختی نوجوانان دارند. از منظر کاربردی، آموزش مهارت های ذهن آگاهی در مدارس می تواند رویکردی موثر برای افزایش سلامت روان، کاهش استرس تحصیلی و تقویت سازگاری روانی-اجتماعی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، بهزیستی روان‬شناختی ، دانش ‬آموزان دوره متوسطه دوم