بازخوانی نقش پارادایم های فکری پیشرو در معماری مساجد معاصر ایران با تاکید بر بهره مندی فضایی و نگاهی سیال و نوآورانه

مساجد در کشورهای اسلامی ، مراکز کانونی اتصال فرهنگ عامه به فرهنگ دینی و اسلامی هستند؛ هرچه این ارتباط و تعامل دوسویه، مستمر و مستحکم باشد، نتایج حاصل از این تعامل نیز در پیشبرد و پیشرفت اهداف فرهنگی و اجتماعی جوامع اسلامی و حتی هویتی جوامع اسلامی تاثیرگذارتر خواهد بود. یکی از مولفه های بسیار مهم در افزایش سطح کیفی این تعاملات دوسویه، معماری مساجد است، که به منزله زبان مشترک میان ایمان، فرهنگ و جامعه عمل می کند. پارادایم های فکری و فناوری های جدید در دوره معاصر نقش مهمی در شکل گیری و توسعه معماری مساجد معاصر ایران داشته اند و طراحی مساجد را دستخوش تغییرات چشمگیری نموده اند؛ در همین راستا، این مقاله به تبیین تاثیر متقابل پارادایم های فکری پیشرو در معماری مساجد معاصر ایران با هدف ارتقای سطح کیفی بهره مندی استفاده کنندگان از فضا با توجه به مفهوم سیالیت و استفاده از فناوری های نوین می پردازد و در راستای نیل به هدف مذکور، از روش تحلیل کیفی منابع علمی و معتبر در دسترس و گردآوری داده ها با استفاده از پرسش نامه ساختاریافته بهره می برد. نتایج این پژوهش نشان می دهد، که پارادایم های فکری پیشرو، به ویژه رویکردهای سیال و فناورانه، تاثیر مثبتی بر کیفیت تجربه کاربری و احساس تعلق افراد به فضاهای مذهبی دارند. این مطالعه درنهایت پیشنهاداتی درجهت بهبود طراحی مساجد معاصر با توجه به یافته های پژوهش و تطبیق آن با نیازهای فرهنگی و زیباشناختی جامعه امروز، ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

بهره مندی فضایی ، پارادایم های فکری پیشرو ، سیالیت ، معماری مساجد معاصرایران.