نقش فناوری و روش های تعاملی در افزایش مشارکت دانش آموزان خجالتی دوره دبیرستان

یکی از چالش های تربیتی اساسی در مدارس متوسطه، عدم مشارکت فعال و موثر دانش آموزان خجالتی است. این افراد به دلیل ترس از ارزیابی منفی یا قضاوت همسالان، در فعالیت های کلاسی، پرسش و پاسخ ها، و کار گروهی انزوا می گزینند. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و کاربردی، نقش فناوری آموزشی و شیوه های تعاملی تدریس را در تقویت اعتماد به نفس و حضور فعال این فراگیران در محیط یادگیری بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که ترکیب هدفمند فناوری (به ویژه ابزارهایی که ناشناس سازی یا تاخیر در پاسخگویی را فراهم می کنند) با روش های انسانی مبتنی بر همدلی و تشویق، فضای امنی برای تجربه ارتباط، ابراز وجود و یادگیری گروهی فراهم می سازد که در نهایت به بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموز منجر می شود.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، دانش آموزان خجالتی ، تعامل کلاسی ، مشارکت گروهی ، اعتماد به نفس ، اضطراب ارتباطی