کارکرد عناصر غنایی در هفت پیکر نشستن

ادبیات غنایی از گونه های ادبی است که شاخصه های ویژه ای برای ساختار و محتوای آثار آن تعریف شده است. برجسته ترین مولفه های محتوایی این گونه آثار عبارت از رویکرد احساسی و عاطفی، توجه به مدح، مرثیه، توصیف شهر آشوب، هجویه، مناجات، حسب حال ساقی، نامه عشق و شکایت از روزگار است. تکرار برخی واژه ها، مصوت ها، به ویژه مصوت های بلند، عناصر و پدیده های غنایی، لطافت و نرمی، زبان بهره گیری از عناصر نرم و لطیف و دوری از واژه ها و ترکیبات خشن در استعاره ها و تشبیهات، موسیقی و قافیه از نظر ساختار و نیز بسامد ویژگی های زنانه از مولفه های صوری متن های غنایی است. پژوهش حاضر مولفه های زبانی و عناصر صوری و محتوایی منظومه در پنجشنبه نشستن بهرام روز پنجشنبه در گنبد صندلی و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم ششم از هفت پیکر را برای تبیین وجه غنایی آن با رویکردی توصیفی-تحلیلی بررسی کرده است. یافته های پژوهش نشان می دهد شاخصه های برجسته غنایی این بخش از منظومه توصیف، توصیف طبیعت معشوق و بزم هستند. افزون بر این، مهمترین مولفه های ساختار غنایی این بخش از منظومه بهره گیری از تشبیه و استعاره با عناصر نرم و لطیف و غنای موسیقی و قافیه و نیز مصوت های بلند است.

کلیدواژه ها:

ادبیات غنایی ، زبان و عناصر غنایی ، هفت پیکر