خوانش عرفانی آیه نور در شعر فروغ فرخزاد و سهراب سپهری

تطبیقی صیاد پناهی نماد این پژوهش به بررسی تطبیقی بازتاب مضامین عرفانی آیه نور آیه ۳۵ سوره نور در اشعار فروغ فرخزاد و سهراب سپهری می پردازد. یافته های تحقیق حاکی از آن است که فروغ فرخزاد در مجموعه "تولدی دیگر" با نگاهی فمینیستی و زمین گرا، نور را به رهایی زنانه، جست و جوی هویت و شکستن تابوهای اجتماعی تبدیل کرده است. او با تاویلی روان کاوانه نور قرآنی را به درون مایه ای برای بیداری جنسیتی و فردی پیوند می زند. در مقابل، سهراب سپهری در "صدای پای آب و حجم سبز" با تلفیق عرفان اسلامی و فلسفه ذن بودیسم، نور را نشانه ای از وحدت وجود، خلوص معنوی و هماهنگی کیهانی تفسیر می نماید. مطالعه حاضر از دو منظر حائز اهمیت است: نخست، نشان می دهد چگونه یک مفهوم قرآنی می تواند در بسترهای فکری مختلف (فمینیستی، اگزیستانسیالیستی، عرفانی) بازتولید معنایی شود؛ دوم الگویی برای گفت وگوی بین المللی میان الهیات اسلامی و ادبیات مدرن ارائه می دهد. این پژوهش همچنین تاکید می کند که آیه نور به دلیل ساختار استعاری و چندلایه، ظرفیت بی نظیری برای خوانش های پویا در مواجهه با مسائل انسان معاصر دارد. نتایج نشان می دهد که هر دو شاعر ضمن حفظ اصالت قرآنی، آیه آن را به زبان زیباشناختی مدرن ترجمه کرده اند.

کلیدواژه ها:

آیه نور ، عرفان اسلامی ، فروغ فرخزاد ، سهراب سپهری ، شعر معاصر فارسی ، خوانش تطبیقی