تاثیر باورهای سنتی خانواده ها بر محرومیت تحصیلی دختران در منطقه چابهار

تحصیل دختران یکی از شاخص های مهم عدالت آموزشی و توسعه انسانی در جوامع است. با این حال، در بسیاری از مناطق محروم ایران، به ویژه در شهرستان چابهار، باورهای سنتی خانواده ها مانع ادامه تحصیل دختران می شوند. این پژوهش با روش کیفی–توصیفی و با تکیه بر تجربه شخصی نویسنده، مشاهدات محیطی و روایت های نزدیکان، تاثیر باورهای سنتی خانواده ها بر محرومیت تحصیلی دختران در منطقه چابهار را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهند که نگرش های فرهنگی، نگرانی از آبرو و اعتبار اجتماعی، ترس از آسیب های اجتماعی و جایگزینی آموزش با ازدواج زودهنگام، اصلی ترین موانع ادامه تحصیل دختران هستند. پیامدهای بازماندن از تحصیل شامل کاهش فرصت های شغلی و اقتصادی، محدودیت استقلال اجتماعی و کاهش توان بالقوه انسانی جامعه است. پژوهش حاضر راهکارهایی چون آموزش فرهنگی والدین، معرفی الگوهای موفق محلی، حمایت اجتماعی و اقتصادی، توسعه آموزش محلی و از راه دور و ترویج ارزش آموزش دختران را پیشنهاد می کند. نتایج نشان می دهد که ترکیب این راهکارها می تواند محرومیت تحصیلی دختران را کاهش داده و فرصت های آموزشی آنان را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

محرومیت تحصیلی ، باورهای سنتی خانواده ، تحصیل دختران ، چابهار ، آموزش کیفی–توصیفی