بررسی میزان شیوع ژن های مقاومت بیوسایدی qac A/B، smr و norA در جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس و حساسیت جدایه ها به بنزالکونیوم کلراید

استافیلوکوکوس اورئوس یک پاتوژن اصلی ایجادکننده عفونت های بیمارستانی است. ترکیبات آمونیوم چهارظرفیتی (QACs) به طور گسترده به عنوان ضدعفونی کننده در مراکز درمانی برای پیشگیری از این عفونت ها استفاده می شوند. در این مطالعه شیوع ژن های ایجادکننده مقاومت به بنزالکونیوم کلراید که جزء QAC است، در سویه های استافیلوکوکوس اورئوس بررسی شد. در مجموع ۱۵۰ جدایه استافیلوکوکوس اورئوس از بخش های مختلف بیمارستان های مشهد جمع آوری شد. آزمایش های تشخیصی ۱۰۰ جدایه را به عنوان استافیلوکوکوس اورئوس تایید کرد؛ ازجمله ۵۲ جدایه که به عنوانMRSA  شناسایی شدند. حساسیت ضدمیکروبی با استفاده از روش انتشار دیسک با ۱۰ آنتی بیوتیک رایج تعیین شد و سویه های MRSA با دیسک های سفوکسیتین تشخیص داده شدند. حداقل غلظت مهاری (MIC) بنزالکونیوم کلراید برای ارزیابی حساسیت جدایه ها اندازه گیری شد. درنهایت، وجود ژن های مقاومت به ضدعفونی کننده، به ویژهqac A/B ، smr و norA، در جدایه ها به روش PCR بررسی شد. در جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس، مقاومت به پنی سیلین با ۸۵ درصد بالاترین میزان را داشت و پس از آن اریترومایسین (۵۰ درصد)، آمیکاسین (۴۵ درصد)، سیپروفلوکساسین (۳۸ درصد)، داکسی سایکلین (۳۶ درصد)، کلیندامایسین (۳۳ درصد)، توبرامایسین (۲۷ درصد)، تریمتوپریم-سولفامتوکسازول (۲۳ درصد)، جنتامایسین (۱۹ درصد) و سفوکسیتین (۵۲ درصد) قرار داشتند. محدوده MIC  برای بنزالکونیوم کلراید ۲-۰۱/۰ میکروگرم بر میلی لیتر بود. تجزیه و تحلیل مولکولی نشان داد ژن های qac A/B، smr و norA به ترتیب در ۳۷، ۴۹ و ۴۱ درصد از جدایه ها تشخیص داده شدند. یافته ها نشان می دهند بنزالکونیوم کلراید به عنوان یک ماده ضدعفونی کننده موثر است؛ با این حال، مقاومت به پنی سیلین در استافیلوکوکوس اورئوس به طور چشمگیری افزایش یافته است و باعث می شود با گذشت زمان اثربخشی آن کمتر شود. این مطالعه همچنین نشان داد ژن smr در این جدایه ها شایع تر از ژن های qac A/B و norA  است.

کلیدواژه ها:

استافیلوکوکوس اورئوس ، مقاومت بیوسایدی ، ژن qac A/B ، ژن smr ، ژن norA