بررسی تاثیر توسعه پایدار بر رشد اقتصادی بخش حمل ونقل جاده ای با استفاده از تحلیل رگرسیون کوانتایل

توسعه پایدار در بخش حمل ونقل جاده ای به معنای ایجاد سیستمی است که نیازهای حال حاضر را بدون به خطر انداختن توانایی نسل های آینده برای تامین نیازهای خود برآورده می کند. این امر مستلزم تعادل بین ملاحظات اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در بخش حمل ونقل جاده ای است. بنابراین با توجه به اهمیت و نقش توسعه پایدار بر رشد اقتصادی بخش حمل ونقل جاده ای در اقتصاد کشور، پژوهش حاضر می کوشد با به کارگیری رهیافت رگرسیون کوانتایل نحوه تاثیرپذیری توسعه پایدار بر رشد اقتصادی بخش حمل ونقل جاده ای کشور را طی سال های ۱۴۰۲-۱۳۷۰ موردبررسی قرار دهد. نتایج نشان می دهد که متغیر شاخص توسعه پایدار تاثیر مثبت بر ارزش افزوده بخش حمل ونقل جاده ای داشته و این تاثیر در سطح معناداری ۵ درصد به لحاظ آماری معنادار است. همچنین می توان مشاهده کرد که میزان این تاثیر مثبت از دهک ۳ تا ۷ روند افزایشی داشته است. به عبارت دیگر ضریب برآوردی برای متغیر شاخص توسعه پایدار نشانگر این است که با افزایش یک درصدی در شاخص توسعه پایدار و با فرض ثابت بودن سایر عوامل، ارزش افزوده بخش حمل ونقل جاده ای بین ۲۴/۰ تا ۹۱/۰ درصد افزایش می یابد. همچنین نتایج نشان می دهد که اثر متغیرهای موجودی سرمایه، نیروی کار و مصرف انرژی بر ارزش افزوده بخش حمل ونقل جاده ای ایران مثبت بوده و در کوانتیل های ۳ تا ۷ معنادار می باشد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، رشد اقتصادی ، حمل ونقل جاده ای ، خودرگرسیون کوانتایل