مدل تشخیص وجود فضای پارکینگ در معابر شهری

امروزه مدل های تشخیص وجود فضای پارک در معابر شهری به عنوان ابزارهایی برای بهینه سازی استفاده از فضاهای عمومی، بهبود ترافیک و افزایش رضایت شهروندان شناخته می شوند. در این پژوهش، مدلی طراحی شده است که با استفاده از متغیرهای میزان شلوغی معابر و تخلفات پارک ممنوع، وضعیت فضای پارکینگ را تخمین می زند.داده ها از مناطق مختلف شهری، شامل محدوده های طرح ترافیک، کنترل آلودگی هواو سایر محدوده ها در ساعات مختلف روزهای تعطیل و عادی جمع آوری شده اند تا الگوهای ترافیکی و رفتار کاربران تحلیل شوند. اطلاعات مربوط به فضای پارک ممنوع و تخلفات به صورت میدانی و داده های مربوط به شلوغی معابر از طریق نرم افزار Google Map گردآوری گردیده است. رابطه بین ساعات مختلف، میزان شلوغی و تخلفات خیابانی از طریق رگرسیون خطی تحلیل شده است، رابطه فضای پارک با ساعات روز از طریق آزمون فریدمن بررسی گردید و تفاوت فضای پارک در روزهای تعطیل و غیرتعطیل با آزمون ویلکاکسون مشخص شد. همچنین، رابطه بین فضای پارک و نوع کاربری از طریق آزمون مستقل مربع کا و ضریب توافقی فی مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی قادر به تخمین فضای پارک با دقت بالایی است. این نتایج می تواند برای شهروندان، نرم افزارهای مسیریاب موبایل و سیستم های مدیریت پارکینگ بسیار مفید باشند.

کلیدواژه ها:

فضای پارکینگ ، معابر شهری ، تخلفات رانندگی(پارک ممنوع) ، شلوغی معابر ، ساعت کاری ، روز تعطیل و عادی